Covid-19

Wat een gezever!

De laatste tijd erger ik mij groen en geel aan heel veel mensen.

Gisteren was er een nieuwe persconferentie en kwamen de heren Rutte en de Jonge toch met wat versoepelingen. Zo gaat het voortgezet onderwijs weer open en de middelbare scholen, maar mogen ook de kappers weer aan de slag en kan er gewinkeld worden op afspraak.
Maar weer is het voor heel veel mensen niet genoeg! Men klaagt steen en been.
En ik word er eerlijk gezegd wel een beetje moe van.
Want zijn we gewoon niet allemaal ontzettend verpest en verwend? Weten we ons zelf niet meer te vermaken nu er weinig mogelijk is buiten de deur?
Wat moesten de mensen vroeger dan toen we nog niet eens een huis van steen hadden, maar als oermensen leefden in hutjes?
En wat moesten de mensen in 1940-1945 dan?
Toen konden kinderen niet naar school. Laat staan dat ze veilig buiten konden spelen.
Mensen moesten uren lopen voor een klein beetje voedsel, want eten was allang nergens meer te verkrijgen.
Laat staan dat er gewinkeld kon worden voor het plezier of voor kleding en schoenen.
De straat op? Met het risico dat er een bom op je hoofd zou kunnen vallen of dat je opeens overhoop geschoten werd door Duitse soldaten? Je liet het wel uit je hoofd.
Zij hadden niks en zij konden niks.
Wij hebben een dak boven ons hoofd.
Wij hebben supermarkten die gewoon open zijn en bevoorraad worden en waar we gewoon heen kunnen voor eten en drinken.
Kinderen kunnen veilig buiten spelen en wij kunnen gewoon een wandelingetje maken in de natuur.
We kunnen bellen, we hebben computers en mobiele telefoons waardoor we elkaar nog steeds kunnen zien en spreken. Waarin ver weg toch heel dichtbij is.
Het enige wat er aan ons gevraagd wordt is om aan je medemens te denken omdat die misschien heel erg ziek kan worden van het virus dat er heerst. Of er misschien zelfs dood aan kunnen gaan!
Gewoon even wat stappen terug om de zorg ademruimte te geven en ervoor te zorgen dat ook mensen met andere aandoeningen nog altijd terecht kunnen in het ziekenhuis.
Is dat nu zo ontzettend moeilijk?
Hoop ik voor al die mensen die nu zo enorm hard lopen te mopperen en te klagen dat er toch nooit meer een tijd zal aanbreken als 1940-1945.
Anne Frank wist dag in dag uit, uur na uur, niet waar ze aan toe was. Anne Frank wist niet of er een nieuwe morgen zou komen….
Denk daar maar aan als je nog eens wilt klagen over het feit dat je even niet voor je plezier naar de winkel kunt, omdat je niet geleerd hebt om jezelf te vermaken met de kleine dingen die het leven je wel biedt.
Maak een wandeling en geniet van het moois dat buiten groeit en bloeit en weet dat er God met je zal zijn. Ook in deze tijd!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *